سخت ترین دو راهی:

 دوراهی بین فراموش کردن و انتظار است.

گاهی کامل فراموش میکنی و بعد می بینی که باید منتظر می ماندی

و

گاهی آن قدر منتظر می مانی که می فهمی زودتر از اینها باید فراموش

میکردی....

 خدایا! 

به اندازه آسمانت دیروز آرزم داشتم

و میخواستم دست اتفاق رو بگیرم

            تا نیفتد

اما امروز فهمیدم اتفاق هم که بیفتد

باز من زندگی خواهم کرد

چون تو می خواهی.......

خدا باید چیکار کنم؟آخه چرا خدا؟این همه چشم انتظاری نتیجه اش این بود؟خدا نه من

نباید آخرش این باشه.خدا خرابش نکن.خدایا همه ی امیدم هستی نا امیدم نکن.

خدا هر کاری می تونی انجام بدی.قول می دم دیگه چیزی ازت نخوام.

خدا جونم دوست دارم.

تولدم مبارک

            تولدم مبارک

من سه نقطمو می خوام اگه کسی ازش خبر داره بگه به من یه سری بزنه.

کجاییییییییییییییییییییییی آخه؟